Ik zit in dag 4 van de Internet Bootcamp training. Vandaag is het Social Network Day. Met andere woorden, de online business die ik de afgelopen dagen heb opgezet gaat nu de wereld in. In mijn buik wringt het. Is dit wel wat ik wil?
Vanaf het podium drilt Alex Mandossian ons als een halve God wat goed voor ons en welke stappen wij moeten nemen. Alles wordt voorgekauwd. Immers, hij weet wat werk, zo vertrouwt hij ons toe. Telkens weer roept hij ons zijn woorden te herhalen of te bevestigen, en de meerderheid van de zaal gaat daar vol enthousiasme in mee. Alsof hij een waarheid uitspreekt die voor iedereen zo is.
Wat wil ik? Want ik blijf zitten terwijl ik me vanaf dag 1 behoorlijk ongemakkelijk voel met de gang van zaken hier. Zeker, er zitten mooie, nuttige, praktische en bruikbare kanten aan. Maar dat opdringerige en geforceerd-mee-moeten-doen beukt tegen mijn gevoel.
Ja, ik wil succes en erkenning voor wie ik ben en wat ik aan waarde toevoeg aan dit leven. Deze training gaat me dat niet brengen. Net zo min als de Porsche waar ik altijd van droomde me de zelfwaardering bracht. Wanneer leer ik mijn lessen? Wanneer vallen de stukjes op hun plek? Wanneer erken en waardeer ik mezelf voor wie ik ben?
De website die ik voor deze training koos, is leaderoflight.com. Bij aankomst vroeg een dame mij waar een Leader of Light aan voldoet. Mijn antwoord was: Someone who has the capability to love himself. Als deze intentie mijn waarheid mag worden deze week, mogen de miljoenen mij gestolen worden.
Elke uitvinding ooit gedaan is slechts een benadering van waar de mens toe in staat is. We zijn verwonderd over de mogelijkheden die technologische ontwikkeling ons biedt, maar ons eigen grenzeloze potentieel gaat daardoor deels aan ons voorbij. Dat zal zo blijven doorgaan zolang we buiten onszelf blijven kijken. Vooralsnog maken we onszelf liever afhankelijk van machines dan dat we onze innerlijke bronnen vertrouwen. Dit idee overweldigt me en daagt me tegelijk uit. Leven op aarde leert ons wie we zijn!
